Zacznę swój kolejny wpisdu od małej lingwistycznej refleksji: "zachod" oznaczna w języku czeskim tyle co "kibel", "sracz". Taki tez będzie motyw przewodni tego krótkiego opowiadania.



Do migotania komór doprowadza mnie bardzo częsty zwyczaj argumentowania wszelkich "jedynych słusznych" zmian fakt, że coś działa w "rozwiniętej Europie" i bardzo dobrze funkcjonuje, a polskie warunki są zawsze o kant dupy wytłuc.



Moi drodzy parafianie! Proszę wziąć pod uwagę, że nas wymarzony "zachód" ma o wiele większe problemy niż nam się wydaje. Pierwszy z brzegu - problem etniczny. U nas w kraju na szczęście nie znany, natomiast wielu obywateli zza żelaznej kurtyny daje glośno znać, że czują się jak goście w swoim własnym kraju. Ponadto "przybysze" są autorami większości przestępstw w swoich krajach, nie wspominająć o prowakacjach na tle religijnym. I chuj w dupę pseudo-tolerancyjnym hejterom bo takie są brutalne statystyki, a ja nie mam uprzedzeń do imigrantów.



Inna kwestia - młodzież. Utarło się, że niewiele się może równać ze skurwysyństwem polskiej bandy niedouczonych czereśniaków, chlejących alko gdzie popadnie. Jest w tym wiele racji, jednak wystarczy poczytać/pooglądać/SPOTKAĆ SIĘ z bandą turasów uzbrojonych w noże, zapitymi erasmusami, lub z wypoczywającymi brytolami klasy robotniczej grasujących jak Hunowie po Europie. Kwestia brudu na ulicach po obu stronach kurtyny również jest dyskusyjna (dworzec główny Termini w Rzymie jest bardziej ujebany od naszego Centralnego (w tym porównaniu chluba lat 70-tych zasługuję na dużą literę...)).



Ale najbardziej wkurwiajace jest polskie nastawienie do zachodu. Kiedyś z dupy przeczytałem pewną dyskusję o publicznym zakazie palenia. I było DO CHUJA postów typu: "u nas w UK to działa od lat" itd. Ja pierdolę, jak można być tak bezkrytycznym aby takie gówno uznać za argument w dyskusji. Potrzeba trochę obiektywnego myślenia żeby logicznie stwierdzić co należy w Polsce z zachodu wprowadzać a co nie. Częstym zjawiskiem jest chociażby fakt, że Polacy śmieją się z amerykańskiego poczucia humoru i stylu bycia, a jednocześnie walą konia oglądając ambitne seriale zza Atlantyku, jednocześnie jebiąc bezlitośnie polskie produkcje.



Nie ma możliwości żeby w Polsce można było z powodzeniem kopiować zachodnie rozwiązania, bo jesteśmy INNI, co nie znaczy GORSI. Czemu tyle się pierdoli o "drugiej Japonii" czy ostatnio "Drugiej Irlandii"? O tym żeby stworzyć Drugą Polskę, którą inni będą naśladować nie wpadł kurwa nikt.



Ernesto